2016-2 Klauwgezondheid bij Melkvee

“Inzicht zonder kennis is niet mogelijk” zo opende Toussaint Raven in 1977 zijn voorwoord in het inmiddels beroemde boek “Klauwverzorging bij het rund”. Met als subtitel “over het ontstaan en voorkomen van zoolzweren”. Aandacht voor klauwen en klauwgezondheid van het rund, kent een aantal ambassadeurs. Na verschijning van het boek van E. Toussaint Raven, zetten zij dit onderwerp de laatste tientallen jaren continue op de kaart. Zodat de kunde en kennis kon worden uitgebreid. In Nederland zijn de belangrijkste personen – zonder anderen te kort willen te doen – Menno Holzhauer van de Gezondheidsdienst voor Dieren, Piet Kloosterman destijds op de praktijkschool in Oenkerk en het huidige Dairy Campus in Leeuwarden en vanuit de faculteit Diergeneeskunde Jan van Amerongen en Dick Scholten.

Een heel Diergeneeskundig Memorandum over klauwgezondheid lijkt op zijn plaats omdat de ontwikkelingen in de pathogenese, epidemiologie en preventie elkaar in hoog tempo opvolgen. Daarnaast lijkt de kennis soms versnipperd en zijn de uitkomsten van veel literatuur niet van toepassing onder de Nederlandse omstandigheden. Zoals bijvoorbeeld het gebruik van antibiotica in voetenbaden of de grote verschillen in huisvesting. Er wordt van de  rundveedierenarts verwacht dat hij up to date is met zowel curatieve, maar zeker ook preventieve aspecten van klauwgezondheid. En dat naast de twee belangrijke onderdelen vruchtbaarheid en uiergezondheid. Het onderwerp klauwgezondheid werd en wordt wellicht door vele nog als “lastig” gekwalificeerd. In dit memorandum is getracht praktijk en onderzoek te combineren. Uitkomsten en aanbevelingen zijn gebaseerd op gedegen onderzoek of eigen waarnemingen in ons Nederlands KlauwgezondheidsCentrum (NKGC). Sommige onderdelen zijn daarom niet behandeld. De literatuur laat op deze punten namelijk te veel tegenstrijdige resultaten zien. Er ontbreekt hier en daar dus nog kennis en inzicht om waardevolle uitspraken te kunnen doen.

De doelgroep voor dit diergeneeskundig memorandum zijn rundveedierenartsen die zowel de “algemene” kennis willen opfrissen als een stuk verdieping zoeken voor de meest voorkomende hoorn- en huidaandoeningen van klauwen bij rundvee.

Ook de omgeving om ons heen is veranderd. Enerzijds versnelt communicatie, anderzijds stelt de consument steeds hogere eisen aan de wijze waarop voedsel wordt geproduceerd. Des te belangrijker is het dat elk productieproces – waaronder het produceren van melk – transparant is. Gezien de discussie over weidegang en de toename in bedrijfsomvang, zal ook klauwgezondheid een steeds belangrijker item worden. Dit Diergeneeskundig Memorandum brengt niet alleen de bestaande kennis zoveel mogelijk  samen, maar het biedt ook een praktisch handvat om deze kennis morgen in de praktijk te brengen en een positieve bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van klauwgezondheid op melkveebedrijven. De tweede regel in het boek van E. Toussaint Raven luidde dan ook “kennis zonder inzicht kan geen bijdrage leveren tot een zinvolle ontwikkeling”!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *